Chlorella – een micro-alg

Een korte inleiding tot de levende wereld van de cel

In het begin van de negentiende eeuw veroverde de celtheorie de wereld van het wetenschappelijk onderzoek, en werd het de basis van al het wetenschappelijk werk over de levende wereld. De Franse onderzoeker Rene Dutrochet was de eerste om zich de belangrijke rol van de cel te realiseren toen hij het volgende in 1824 schreef "Dit orgaan [de cel] dat van buitenaf zo eenvoudig lijkt wanneer het vergeleken wordt met de extreme diversiteit van zijn samenstelling, bepaalt eigenlijk de basis van elk levend wezen. Het is een feit dat in planten het gehele organische weefsel afgeleid is van de cel, en onderzoek heeft ons getoond dat de situatie exact hetzelfde is bij dieren."

Verdere kennis over het belang van de cel als de "kleinste levende eenheid" werd verkregen bij de ontdekking van eencellige levensvormen in 1845. Op ongeveer hetzelfde moment werd de eerste waardevolle beschrijving van de kern als het beschermde "hart" van de cel uitgegeven. Tegen het einde van de negentiende eeuw begonnen wetenschappers het ongelooflijke belang te begrijpen van de verschillende delen van de cel voor het overleven ervan en de transmissie van de informatie die in de kern opgeslagen zit. Dit werd voortgezet in de twintigste eeuw door de ontdekking dat cellen verschillende "organen" bezitten met verscheidene functies. Deze "oganen" werden organellen genoemd. Bovendien werd de structuur van de informatie in de kern eerst herkend en dan ontcijferd.

Belangrijke ontwikkelingen in anaylsetechnieken hebben wetenschappers een verder inzicht verschaft over de werking van de kleinste celcomponenten, het biomolecule. In deze vorm wordt de genetische informatie bewaard onder vorm van DNA (deoxyribonucleïnezuur). DNA ontrafelen levert alle informatie over de genetische determinatie, inclusief fysische kenmerken zoals huids-, haar- en oogkleur, alsook alle belangrijke informatie aangaande de werking van het spijsverteringsstelsel en immuunsystemen, de productie van hormonen zoals insuline en cortisone, evenals de werking van andere metabolische activiteiten die belangrijk zijn voor de gezondheid. Beseffende dat DNA zo belangrijk is, zouden we alles moeten doen om het behoud van onze genetische make-up te ondersteunen.

Jammer genoeg weten we meer over hoe DNA beschadigd wordt dan hoe we zijn gezondheid kunnen onderhouden. Eén ding is echter zeer duidelijk, als ons DNA lijdt, lijdt onze gezondheid ook. Roken, overmatig alcoholgebruik, te veel blootstelling aan de zon, milieuvervuiling en een chronisch tekort aan slaap behoren alle tot de lijst van "DNA Pesten". Iedereen zou moeten onthouden dat regelmatig en voldoende slapen fundamenteel is voor een goede gezondheid. Desondanks slapen vele mensen toch nog te weinig. Sinds de 1970-er jaren is het reeds laag gemiddeld aantal uren slaap verder verminderd met 30 minuten. Het natuurlijk ritme van de verschillende intensieve fases in een normaal voldoende slaapperiode in gedacht houdend, zijn onderzoekers unaniem tot het besluit gekomen dat wij wakker worden na slechts tweederde van de biologisch noodzakelijke hoeveelheid slaap. Dit heeft als gevolg dat de gemiddelde Amerikaanse volwassene een slaaptekort heeft opgestapeld van ongeveer 500 uren. Tot op een bepaald niveau kan het gunstige ritueel om een siesta te houden, dat zo populaier is in Mediterrane landen dit compenseren en ons beschermen tegen ziekten. Een dutje van 30 minuten vermindert het risico op een hartaanval met 30%. Als de lengte van de siesta vermeerderd wordt tot een uur, wordt het risico verminderd met 50%.
Een verstandig en uitgebalanceerd dieet, rijk aan de bouwstenen voor een regelmatig "onderhoud" en regeneratie van DNA, samen met voldoende slaap hebben een leidersrol bij de concurrenten van "DNA Helpers". Aangezien C.G.F. uitzonderlijk rijk is aan bouwstenen voor beide DNA en RNA krijgt het een plaats op het winnaarspodium.


RNA (ribonucleïnezuur) is verantwoordelijk voor de transmissie van genetische informatie in de cel. DNA wordt beschadigd door het natuurlijk verouderingsproces en ook door schade door de zon en andere factoren. RNA repareert en verzorgt de schade van de DNA strengen, waardoor het de cel beschermt tegen ziekten en vroegtijdige dood.

Nu is een gepaste tijd om de belangrijkste celorganellen en hun functie te beschrijven:

1. Nucleus De nucleus of kern is het grootste celorganel en elke cel beschikt erover. De genetische informatie die het leven en de functie van de cel bepaalt, is hierin aanwezig. Vanuit een biochemisch standpunt bekeken bevat de nucleus eiwitcomplexen, de nucleïnezuren, waarvan nucleïnezuren en ribonucleïnezuren (DNA en RNA) de meest gekende zijn.

2. Mitochondria zijn de energiecentrales van de cel. Ze verbranden stoffen om een constante energievoorziening te produceren voor de celademhaling. Naargelang hun vereisten bevatten cellen tot 2000 van deze energiecentrales. Indien u veel aan sport doet, zal het aantal mitochondria in de spiercellen aanzienlijk stijgen in een tijdsspanne van maanden. Hun aantal zal echter snel dalen als u sedentair wordt. Een menselijke levercel bevat 2500 mitochondria.


3. Golgi Apparaat: Alle cellen bezitten een Golgi Apparaat. Naargelang de functie van de cel gedraagt het zich als een soort "celklier" door materiaal te voorzien voor de bouw en het onderhoud van de cel en de celwand (membraan). In de pancreas bijvoorbeeld is het Golgi Apparaat verantwoordelijk voor de productie van spijsverteringsenzymen. Bijkomend beschermt het de cel tegen schadelijke stoffen door ze te isoleren.


4. Lysosomen, Peroxisomen: Iedere cel bevat verschillende van deze kleine, bolvormige organellen die verschillende taken uitvoeren.


5. Endoplasmatisch Reticulum (ER): Het ER synthetiseert constant eiwitcomplexen en andere belangrijke bouwstenen van de cel die lipiden bevatten. Deze worden gebruikt door de cel zelf of worden getransporteerd naar andere delen van het organisme.


6. Chloroplasten, waar fotosynthese plaats vindt, worden enkel teruggevonden in plantencellen.


7. Celmembraan is een complexe structuur dat de cel en zijn organellen afschermt van hun omgeving. De uitwisseling van stoffen en het zenden en ontvangen van signalen vinden plaats door het membraan. Plantencellen hebben ook een meerlagige celwand. Dierlijke cellen daarentegen hebben enkel een enkellagig celmembraan met een binnenste en buitenste oppervlak.


8. Cytosol kan strikt genomen niet geklassificeerd worden als een celorganel. Het bestaat uit kleine vetdruppeltjes die voorkomen in het vocht binnen in de cel en het dient als een manier van transport en als data-opslag.

Leven kan ook voorkomen onder de vorm van een enkelvoudige cel – de amoebe. Hogere levensvormen, waartoe planten en mensen behoren, bestaan uit honderden miljoenen gespecialiseerde cellen. Alle gekende levensvormen kunnen onderverdeeld worden in twee groepen naargelang hun celstructuur: prokaryoten en eukaryoten.

Prokaryaten zijn exclusief enkelvoudige celorgansimes. Ze bezitten geen kern en overleven meestal zonder de meeste van de andere celorganellen. Het nadeel van hun simpele samenstelling wordt in zekere mate gecompenseerd door hun verhoogd aanpassingsvermogen. Goed gekende prokaryoten zijn bacteria en blauw-groenwieren zoals Spirulina of Aphanizomenon flos-aquae ("AFA Algen"). In Duitsland worden bacteria die een fotosynthese doen ongelukkig ondergebracht als blauw- of blauw-groenwieren . Eigenlijk zouden Spirulina en AFA-algen correct ondergebracht moeten worden als "Blauw-Groen Bacteria".
Zoals de overblijvende planten, dieren en mensen is de zoetwateralg Chlorella een eukaryoot. Dit is herkenbaar door de ingewikkelde celwand en celorganellen, en is van enorm belang, aangezien C.G.F. een extract is van de eukaryotische micro-alg Chlorella! De dichte genetische relatie tussen Chlorella cellen en die van mensen betekent dat de algen makkelijk te verteren zijn en dat het voor ons biologisch waardevol is als voedingssuplement. Dit is in het bijzonder toepasbaar op het Chlorella extract C.G.F.

Biochemici waren verbaasd toen ze ontdekten dat vanuit een genetisch standpunt een suiker transporteiwit van Chlorella 50% overeenkomt met een menselijk rode bloedcel transporteiwit.

chlorella web shop

Chlorella Green Gem

Chlorella BIO

Volg ons op Facebook